Η ΤΕΛΕΤΗ ΠΡΙΝ ΤΗ ΜΑΧΗ
Το Wai Kru Ram Muay: Τελετουργία, Μουσική και Νόημα
Το wai kru ram muay εξηγημένο σωστά — τι σημαίνει ο χορός, γιατί έχουν σημασία το mongkol και τα περιβραχιόνια, και πώς η ζωντανή μπάντα sarama ακολουθεί κάθε αγώνα.
Δείτε τα εισιτήρια για το Ρατζανταμνέρν στο GetYourGuide ↗Τι σημαίνει πραγματικά το Wai Kru Ram Muay
Το Wai Kru Ram Muay είναι στην πραγματικότητα δύο λέξεις ενωμένες: «wai kru» είναι η χειρονομία απόδοσης σεβασμού στον δάσκαλο, και «ram muay» είναι ο χορός που την εκτελεί. Κάθε μαχητής τον εκτελεί, μόνος του, πριν ξεκινήσει ο αγώνας του — κάνοντας τον γύρο του ρινγκ, γονατίζοντας σε κάθε γωνία και εκτελώντας μια ακολουθία κινήσεων που ευχαριστεί τους προπονητές του, το γυμναστήριό του και, ανάλογα με τις πεποιθήσεις του μαχητή, την οικογένειά του ή τα προστατευτικά πνεύματα. Δεν είναι προθέρμανση με την έννοια του γυμναστηρίου· είναι πιο κοντά στο να ανακοινώνει επίσημα ο μαχητής ποιος είναι και από πού έρχεται, πριν ξεκινήσει η μάχη.
Το mongkol και το pra jiad
Πριν από το ραμ μουάι, κάθε μαχητής φοράει ένα μονγκκόλ — μια υφαντή κορδέλα για το κεφάλι που έχει ευλογηθεί από τον προπονητή ή τον δάσκαλό του — η οποία αφαιρείται μόνο όταν ολοκληρωθεί ο χορός, συνήθως από τον επικεφαλής προπονητή προσωπικά. Τα περιβραχιόνια που ονομάζονται πρα τζιάντ, συχνά φτιαγμένα από μια λωρίδα υφάσματος από τα ρούχα ενός γονέα ή αγαπημένου προσώπου, παραμένουν κατά τη διάρκεια του αγώνα ως μορφή προστασίας. Και τα δύο αντικείμενα φέρουν νόημα συγκεκριμένο για τον μαχητή που τα φοράει, και αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που το τελετουργικό διαφέρει ελαφρώς από τον έναν αντίπαλο στον άλλον, ακόμη και όταν εκτελείται στο ίδιο ρινγκ την ίδια βραδιά.
Κάθε γυμναστήριο το χορεύει διαφορετικά
Δεν υπάρχει ένα ενιαίο, ομοιόμορφο ραμ μουάι — κάθε σχολή προπόνησης διδάσκει τη δική της χορογραφία, που περνά από τον προπονητή στον μαχητή, έτσι οι κινήσεις ενός μαχητή μπορούν στην πραγματικότητα να αποκαλύψουν από ποιο γυμναστήριο ή περιοχή προέρχεται, σε όσους ξέρουν τι να προσέξουν. Κάποιες εκδοχές είναι αργές και έντονα στιλιζαρισμένες, με βαθιές υπόκλισεις και μεγάλες παύσεις· άλλες είναι πιο γρήγορες και συμπαγείς. Το να παρακολουθήσει κανείς αρκετούς αγώνες στη σειρά σε ένα πρόγραμμα είναι ένας καλός τρόπος να αντιληφθεί τη διαφοροποίηση — είναι μία από τις λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν μια πραγματική βραδιά αγώνων από οποιαδήποτε συντομευμένη ή γενική εκδοχή του τελετουργικού.
Η μπάντα σαράμα
Η ζωντανή μουσική στο ρινγκ εκτελείται από ένα μικρό σύνολο που συχνά αποκαλείται σαράμα ή πιφάτ μπάντα — συνήθως ένα πι (ένα καλάμι με διαπεραστικό, διαρκές ηχόχρωμα), ένα ζευγάρι χειροτύμπανα που λέγονται κλονγκ κεκ, και μικρά κύμβαλα γνωστά ως τσινγκ που σημαδεύουν τον ρυθμό. Σε αντίθεση με μια ηχογράφηση, η μπάντα παρακολουθεί τον αγώνα και προσαρμόζεται καθώς εξελίσσεται, κάτι που εξηγεί γιατί κανένας αγώνας δεν ακούγεται ακριβώς ίδιος, παρόλο που τα όργανα και τα βασικά τους μοτίβα παραμένουν σταθερά όλη τη νύχτα. Αν κρατήσετε μόνο έναν ήχο από ένα βράδυ στο Rajadamnern, συνήθως είναι αυτός.
Πώς η μουσική ακολουθεί τη μάχη
Το συγκρότημα δεν παίζει απλώς μέσα στη μάχη, την ακολουθεί: η μελωδία του πί και ο ρυθμός του τύμπανου τείνουν να ανεβαίνουν κατά τις ανταλλαγές χτυπημάτων και τα γόνατα στο κλινς, και να χαμηλώνουν στις πιο αργές, προσεκτικές φάσεις. Κάποιοι τακτικοί θεατές στο ρινγκ λένε ότι μια απότομη αλλαγή στη μουσική είναι συχνά το πρώτο σημάδι ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, πριν προλάβει να αντιδράσει το ίδιο το πλήθος. Είναι μια πραγματικά ζωντανή εκτέλεση που ανταποκρίνεται σε ένα ζωντανό άθλημα, όχι ένα απλό ηχητικό χαλί — αξίζει να την ακούσεις συνειδητά, αντί να την αντιμετωπίζεις ως θόρυβο στο βάθος της πάλης.
Όχι μόνο τελετή
Το Wai Kru είναι εύκολο να το κατατάξει κανείς στην κατηγορία «παράδοση για τουρίστες», αλλά προηγείται κατά πολύ οποιουδήποτε τουριστικού κοινού και εξακολουθεί να εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς για τους ίδιους τους μαχητές. Είναι μια τελετουργία ηρεμίας πριν από ένα πραγματικά επικίνδυνο άθλημα — μια ευκαιρία να συγκεντρωθείς, να αναπνεύσεις και να κινηθείς πριν από το πρώτο χτύπημα — καθώς και μια δημόσια ένδειξη σεβασμού προς τους δασκάλους, τους αντιπάλους και το κοινό. Μαχητές που αγωνίζονται για χρόνια εξακολουθούν να το εκτελούν ολόκληρο πριν από κάθε αγώνα, κάτι που λέει περισσότερα για τον ρόλο του από ό,τι οποιαδήποτε εξήγηση.