ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ
Η Ιστορία του Σταδίου Rajadamnern: Εκεί όπου η Μουάι Τάι έγινε επαγγελματική
Από τα εγκαίνια του 1945 στη μεταπολεμική Μπανγκόκ έως τη γενέτειρα του σύγχρονου αθλήματος — η ιστορία του Rajadamnern, οι κανόνες του και η αντιπαλότητά του με το Lumpinee Stadium.
Δείτε τα εισιτήρια για το Ρατζανταμνέρν στο GetYourGuide ↗Άνοιξε το 1945
Το στάδιο Rajadamnern άνοιξε τις πύλες του τον Δεκέμβριο του 1945, αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και θεωρείται ευρέως το πρώτο στάδιο στον κόσμο που κατασκευάστηκε ειδικά για επαγγελματικό Muay Thai. Πριν από την ύπαρξη τέτοιων χώρων, οι αγώνες διεξάγονταν πιο άτυπα, συχνά σε πανηγύρια ναών ή σε πρόχειρα ρινγκ χωρίς σταθερή έδρα ή τακτικό πρόγραμμα. Το Rajadamnern έδωσε στο άθλημα μια μόνιμη διεύθυνση στην Μπανγκόκ και ένα επαναλαμβανόμενο ημερολόγιο βραδιών αγώνων, κάτι που ήταν εξίσου σημαντικό για την εξέλιξη του Muay Thai όσο και οποιοσδήποτε μεμονωμένος μαχητής ή αναμέτρηση — μετέτρεψε ένα λαϊκό άθλημα σε ένα οργανωμένο, προγραμματισμένο γεγονός.
Από τα δεμένα με σχοινί γροθιές στα σύγχρονα γάντια
Για αιώνες πριν ανοίξει το Rajadamnern, οι μαχητές του Muay Thai έδεναν τα χέρια και τους πήχεις τους με σχοινί από κάνναβη, γνωστό ως kaad chuek, αντί να φορούν γάντια — ένα στιλ ικανό να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς. Στα μέσα του 20ού αιώνα, η ταϊλανδέζικη πυγμαχία στράφηκε στα επενδυμένα γάντια και στην κατηγοριοποίηση βάρους, πλησιάζοντας τα διεθνή πρότυπα της πυγμαχίας — μια στροφή που στάδια όπως το Rajadamnern βοήθησαν να καθιερωθεί, χτίζοντας ένα τακτικό αγωνιστικό ημερολόγιο. Αυτή η μετάβαση — από τους χωριάτικους αγώνες σε ένα κωδικοποιημένο άθλημα με κατηγορίες βάρους και σταθερούς κανόνες — είναι ένας μεγάλος λόγος για τον οποίο αυτή η εποχή, και αυτό το στάδιο, θεωρούνται το σημείο όπου το Muay Thai έγινε σύγχρονο επαγγελματικό άθλημα.
Το Lumpinee, το άλλο μεγάλο στάδιο
Ο Ρατζανταμνέρν δεν έμεινε για πολύ μόνος στην κορυφή: το Στάδιο Λουμπινί άνοιξε περίπου μια δεκαετία αργότερα και γρήγορα εξελίχθηκε στον μεγάλο του αντίπαλο και αντίστοιχο θεσμό, με δική του διοίκηση, αλλά αναγνωρισμένο μαζί με το Ρατζανταμνέρν ως ένα από τα δύο στάδια των οποίων οι ζώνες πρωταθλήματος έχουν τη μεγαλύτερη βαρύτητα στο άθλημα. Οι Ταϊλανδοί φίλοι του αθλήματος και οι μαχητές αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια την κατάκτηση ενός τίτλου σε οποιοδήποτε από τα δύο στάδια ως το κορυφαίο εγχώριο επίτευγμα στο Μουάι Τάι, ενώ η φιλική αντιπαλότητα μεταξύ των οπαδών και των μαχητών των δύο σταδίων αποτελεί μέρος της αθλητικής κουλτούρας της Μπανγκόκ εδώ και δεκαετίες. Μαζί, έχουν φιλοξενήσει τις περισσότερες από τις καθοριστικές εποχές του αθλήματος.
Η εξάπλωση του Muay Thai πέρα από τα σύνορα της Ταϊλάνδης
Καθώς το διεθνές ενδιαφέρον για το Muay Thai αυξανόταν από τα μέσα του 20ού αιώνα και μετά, Ταϊλανδοί μαχητές και προπονητές με ρίζες σε στάδια όπως το Rajadamnern μετέφεραν το άθλημα στο εξωτερικό, δημιουργώντας γυμναστήρια και διοργανώσεις πολύ πέρα από την Μπανγκόκ. Μεγάλο μέρος αυτού που σήμερα διδάσκεται ως «Muay Thai» σε γυμναστήρια σε όλο τον κόσμο ανάγει την τεχνική και τις παραδόσεις του — συμπεριλαμβανομένου του τελετουργικού Wai Kru — στην ίδια αυτή εγχώρια σκηνή των αγώνων στα στάδια. Το να παρακολουθήσει κανείς ένα πρόγραμμα αγώνων στο Rajadamnern είναι, υπό αυτή την έννοια, πιο κοντά στο να επισκεφθεί την πηγή παρά να δει μια εκδοχή του αθλήματος προσαρμοσμένη για ένα κοινό αλλού.
Ένα ζωντανό στάδιο, όχι ένα μουσειακό έκθεμα
Για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, το ρινγκ του Rajadamnern έχει φιλοξενήσει γενιές μαχητών που ανέβηκαν από τα προκαταρκτικά ματς στους αγώνες τίτλου, πολλοί από τους οποίους αναγνωρίστηκαν στη συνέχεια ως οι κορυφαίοι στην ιστορία του Muay Thai. Τίποτα από αυτά δεν μετατρέπει το στάδιο σε έναν αρχαιολογικό χώρο που τυχαίνει να εξακολουθεί να προβάλλει αγώνες — ισχύει το αντίστροφο. Τα προγράμματα αγώνων τρέχουν με πραγματικό, ενεργό πρόγραμμα, τα εισιτήρια πωλούνται για ένα γνήσιο αθλητικό γεγονός, και οι σημερινοί ανερχόμενοι μαχητές ακολουθούν τον ίδιο δρόμο μέσα από τις κατηγορίες που ακολούθησαν και οι προκάτοχοί τους δεκαετίες πριν. Το κοινό έρχεται για το άθλημα, όχι για μάθημα ιστορίας, και οι αναμετρήσεις κρίνονται γύρο με γύρο, όχι από όσα γράφει κάποιος ταξιδιωτικός οδηγός. Αυτή η συνέχεια — πραγματική ιστορία κάτω από μια εντελώς συνηθισμένη βραδιά επαγγελματικού αθλητισμού — είναι που δίνει σε μια βραδιά εδώ το βάρος της.